تأثیر طول ریشه دندان مولر فک پایین بر موفقیت تزریق تکمیلی داخل لیگامانی

Assessing the Impact of Mandibular Molar Root Length on Success in Supplemental Intraligamentary Injection for Irreversible Pulpitis

ارزیابی تأثیر طول ریشه دندان مولر فک پایین بر موفقیت تزریق تکمیلی داخل لیگامانی برای پالپیت برگشت‌ناپذیر

این مطالعه به بررسی تأثیر طول ریشه در مولرهای فک پایین مبتلا به پالپیت برگشت‌ناپذیر بر موفقیت تزریق مکمل PDL پس از بلاک عصب آلوئولار تحتانی (IAN block) می‌پردازد. عوامل مختلفی از جمله موقعیت آناتومیک، نوع دندان و نوع محلول بی‌حسی می‌توانند بر موفقیت بی‌حسی مکمل تأثیرگذار باشند.

در مجموع ۲۵۱ بیمار مبتلا به پالپیت برگشت‌ناپذیر در مولر اول یا دوم فک پایین پس از تزریق بلاک عصب آلوئول تحتانی (با ۳٪ پریلوکائین و ۰٫۰۳ IU/mL فلی‌پرسین)، تحت بی‌حسی اینفیلتره باکال (۴٪ آرتیکائین با ۱:۱۰۰٬۰۰۰ اپی‌نفرین) قرار گرفتند. از میان آن‌ها، ۵۰ بیمار که حین آماده‌سازی حفره دسترسی احساس درد داشتند، تزریق مکمل pdl (۰٫۳ میلی‌لیتر لیدوکائین ۲٪ با ۱:۸۰٬۰۰۰ اپی‌نفرین) در هر زاویه مزیال و دیستال دریافت کردند. طول ریشه دندان‌های درمان‌شده با استفاده از اپکس‌لوکیتور ثبت شد. تزریق مکمل pdl در ۲۱ بیمار از ۵۰ بیمار (۴۲٪) موفقیت‌آمیز بود. هیچ همبستگی معناداری بین طول میانگین کانال‌های مزیوباکال (P=0.61)، مزیولینگوال (P=0.34) یا دیستال (P=0.60) با موفقیت تزریق مشاهده نشد. با این حال، تحلیل رگرسیون نشان داد طول کانال مزیولینگوال تأثیر معناداری بر موفقیت تزریق دارد.

به طور کلی، طول ریشه مولرهای اول و دوم فک پایین تأثیر قابل توجهی بر موفقیت تزریق مکمل pdl ندارد.

ادمین وب‌سایت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *